Piwnica Świdnicka

Wrocławski Ratusz od średniowiecza mieścił w swych podziemiach piwiarnię, która od serwowanego tu gatunku piwa, sprowadzanego ze Świdnicy, nosiła miano Piwnicy Świdnickiej. Wielokrotnie rozbudowywana, uzyskała swój ostateczny kształt w XV w. Jako jedyna piwiarnia w mieście przez kilkaset lat zachowała pierwotny układ wnętrz oraz niezmienione funkcje.

Piwnica Świdnicka była dobrze znana nie tylko każdemu mieszkańcowi Wrocławia, ale również większości Ślązaków i licznym gościom z kraju i zagranicy. W jednej z sal było wypisane zdanie "Kto nie był w Piwnicy Świdnickiej, ten nie był we Wrocławiu". W prowadzonej przez stulecia księdze odnotowano wizyty królów, książąt, wybitnych wojskowych, poetów, malarzy i naukowców. Gościli w niej m.in. Chopin, Słowacki, Wybicki, Goethe.

 

Do końca lat 50-tych znikło całe dotychczasowe wyposażenie Piwnicy. W 1960 r. zaadoptowano ją na klub młodzieży pracującej. Powstała sala kinowa, restauracja, kawiarnia i salon gier. Część sal wykorzystywana była na cele wystawowe, gdzie pokazywano m.in. chomiki, jadowite zwierzęta czy narzędzia tortur.
Powojenne prace remontowe pozbawiły praktycznie Piwnicę Świdnicką śladów przedwojennego wystroju wnętrz. Największym problemem były przestarzałe sieci instalacyjne Ratusza. Po powodzi stulecia zalane pomieszczenia całkowicie popadły w ruinę, a zniszczenia zagrażały całemu budynkowi.

Piwnica Świdnicka powraca do swojej tradycyjnej roli reprezentacyjnej "gospody miejskiej" (cellario civitatis).
Łączna powierzchnia restauracji wynosi 1680 m2, z czego 900 m2 to dziewięć sal konsumpcyjnych, zróżnicowanych pod względem wystroju, rodzaju usług i cen. Piwnica może zapewnić swoim gościom 380 miejsc siedzących z możliwością rezerwacji poszczególnych sal.
Kuchnia Piwnicy Świdnickiej opiera się na tradycyjnych polskich potrawach docenianych przez turystów zagranicznych oraz krajowych smakoszy, jak również na wyszukanych daniach kuchni międzynarodowej w wydaniu zdolnym zadowolić najbardziej wymagających gości.

W Średniowieczu obce piwo można było sprzedawać tylko na rachunek Rady Miejskiej w ratuszowych piwnicach. W 1332 roku w piwnicznych rachunkach po raz pierwszy wymienione było jęczmienne piwo świdnickie. To właśnie ono było najpopularniejszym napojem w XV wieku w tej części Europy. Większe miasta, jak Wrocław, utrzymywały w Świdnicy stałych kupców, a w ich "Piwnicach Świdnickich" oprócz wyszynku piwa znajdowały się również punkty składowania piwa, przeznaczonego do dalszej dystrybucji. Wrocław zaopatrywał np. Toruń i Kraków, a Kraków z kolei Polskę i Węgry. W drugiej połowie XVI w. warzone od niedawna we Wrocławiu piwo pszeniczne zwane "Schöps", czyli Baran, szybko zaczęło wypierać piwo świdnickie. Wrocławskiego Barana zaczęto podawać w piwnicy ratuszowej. Tak sławne i cenione do tej pory piwo jęczmienne wyszło całkowicie z mody z końcem XVI w.
Dziś w Piwnicy Świdnickiej można napić się Białego Barana, wyjątkowego piwa, warzonego na specjalne zamówienie według historycznej receptury.

źródło: Piwnica Świdnicka

Adres:

Rynek Ratusz 1





  • More Articles...

    Gdzie zjeść

    • Masala Grill & Bar

      Masala Grill & BarMasala – jest to wywodzący się z Indii mix wielu orientalnych przypraw, które dodają magii nawet...

    • Misz Masz Bar

      Bar Misz Masz to alternatywa dla drogich restauracji znajdujących się w okolicach rynku. Jest to...

    • Pod Złotym Psem

      Pod Złotym PsemWitajcie moi drodzy czytelnicy! Parę dni temu wybrałem się do Rynku w celu sprawdzenia kolejnej...

    • Va Bene

      Va Bene Restauracja Va Bene umiejscowiona jest w Rynku pod numerem 51. Lokal ten specjalizuje się w kuchni...

    • Wook

      Wook Tym razem odwiedziłem lokal, specjalizujący się w kuchni chińskiej - Wook. Knajpa mieści się na...

The Best betting exchange http://f.artbetting.netby ArtBetting.Net

mic

bookshelf

globe

music

How to get Bookmakers Bonus - articles.
BIGTheme.net - Theme Catalog